چنان كه مىآيد : ب - رسول رسول : حامل رسالت ، او وسيله هدايت مردمان از سوى پروردگار عالميان است ، و شرف وساطت ميان آفريدگار و آفريده ، از نوع بشر ، ويژه اوست ، و با رسالت خاص به سوى آنان فرستاده مىشود ، خداوند او را از ميان كسانى كه به سويشان فرستاده شده و با زبان آنان سخن مىگويد ، برمىگزيند ، چنان كه در سوره ابراهيم مىفرمايد : وَ ما أَرْسَلْنا مِنْ رَسُولٍ إِلَّا بِلِسانِ قَوْمِهِ لِيُبَيِّنَ لَهُمْ . . . ما هيچ پيامبرى را ، جز به زبان قومش ، نفرستاديم ؛ تا براى آنان روشن كند . . . « 1 » و در سوره اعراف و هود مىفرمايد : وَ إِلى عادٍ أَخاهُمْ هُوداً . و به سوى قوم " عاد " برادرشان " هود " را فرستاديم . « 2 » و در سوره اعراف و هود و نمل مىفرمايد : وَ إِلى ثَمُودَ أَخاهُمْ صالِحاً . و به سوى قوم " ثمود " برادرشان صالح را فرستاديم . « 3 » و در سوره اعراف و هود و عنكبوت مىفرمايد : وَ إِلى مَدْيَنَ أَخاهُمْ شُعَيْباً . و به سوى مدين برادرشان شعيب را فرستاديم . « 4 » حكمت چنين انتخابى نيز روشن است ، زيرا رسول خدا در قوم خود ، با خويشاوندانش تقويت ، و در انجام تبليغ توانا مىگردد ، چنان كه خداى متعال در سوره هود داستان قوم شعيب را آورده كه به او مىگفتند : وَ لَوْ لا رَهْطُكَ لَرَجَمْناكَ .

--> ( 1 ) - ابراهيم / 5 ( 2 ) - اعراف / 65 ، هود / 50 ( 3 ) - اعراف / 73 ، هود / 61 ، نمل / 45 ( 4 ) - اعراف / 85 ، هود / 84 ، عنكبوت / 36